Публикатор Публикатор

Назад

Aktywność fizyczna w życiu młodego człowieka

Aktywność fizyczna jest bardzo ważnym elementem w życiu młodego człowieka. Ma wpływ na rozwój fizyczny i psychiczny. Niesie wiele zalet w szeroko rozumianym życiu społecznym.

Każda aktywność fizyczna, która jest właściwie dobrana, ma pozytywny wpływ na życie każdego młodego człowieka. Stymuluje wydzielanie endorfin – tzw. „hormonów szczęścia", może być najlepszą zachętą do wprowadzenia ruchu w swoje życie.

Aktywność ruchowa – wpływ na rozwój dzieci i młodzieży.

Ze względu na procesy wzrostu i dojrzewania, aktywność ruchowa odgrywa szczególnie istotną rolę w procesie prawidłowego rozwoju dzieci i młodzieży. Wpływ ten uwidacznia się w sferze fizycznej, psychicznej i społecznej. Ruch zaspokaja także indywidualnie potrzeby natury estetycznej oraz wspomaga proces kształtowania trwałych nawyków rekreacyjnych. Aby aktywność fizyczna miała pozytywny wpływ na wszystkie sfery działania organizmu, musi być odpowiednio dobrana do możliwości danej osoby. Nie może działać przeciążająco i nie powinien występować jej niedobór.
Odpowiednie wykorzystywanie aktywności fizycznej w kształtowaniu powiązań sfery psychicznej i motorycznej przyczynia się m.in. do wykształcenia pozytywnej świadomości ciała,  relacji międzyludzkich, rozwijania odpowiedzialności, pewności siebie, poczucia własnej wartości, pobudzenia empatii, kreatywności i zdolności społecznych,  poprawy zdrowia psychicznego i fizycznego, osiągnięć szkolnych, zwiększenia zdolności samostanowienia, samorealizacji, tolerancji, solidarności, opanowania i motywacji. Przez aktywność fizyczną następuje odkrywanie uzdolnień i talentów. Poprawia ona nastrój, daje poczucie spełnienia i zadowolenia, pozwala lepiej poznać siebie i otoczenie. Wpływa niezwykle korzystnie na całościowy rozwój człowieka.
Badania naukowe wykazały pozytywny wpływ aktywności fizycznej na sferę psychiki. Uwidacznia się to w: optymistycznym nastroju, wyższym poczuciu własnej wartości, obniżeniu lęku i stresu, poprawie zdrowia psychicznego, lepszym skupieniu i podzielności uwagi, regulacji emocji, zwiększeniu zakresu pamięci długotrwałej,  poprawie jakości kontaktów towarzyskich i potrzebie dzielenia radości, redukcji przypadków sięgania po alkohol, papierosy, narkotyki.

Zalecany poziom aktywności fizycznej.

Aby aktywność ruchowa miała pozytywny wpływ na zdrowie młodego człowieka koniecznym jest, aby jej poziom był odpowiedni. Nadmiar ćwiczeń ruchowych, podobnie ich niedostatek, nie jest dla organizmu korzystny. Dzieciom i młodzieży (ogólnie zdrowym) zaleca się  60 minut lub więcej umiarkowanej do intensywnej aktywności ruchowej dziennie. Jest ona niezbędna dla rozwoju, uwzględnia różne formy aktywności.  Światowa Organizacja Zdrowia wskazała, że umiarkowanymi formami aktywności fizycznej jest np. szybki spacer, taniec, praca w ogrodzie, gry i sporty z dziećmi bez współzawodnictwa (rekreacyjna gra w piłkę),  spokojna jazda na rowerze, wolne pływanie, tenis stołowy. Intensywna aktywność powodująca zwiększenie liczby oddechów i wzrost uderzeń serca to np. bieganie, bardzo szybki marsz, aerobik, szybka jazda na rowerze, gry sportowe o charakterze współzawodnictwa (piłka nożna, siatkówka itp.), jazda na nartach.
Równie niebezpiecznym zjawiskiem, co niedobór aktywności ruchowej, jest przeciążenie nią organizmu. Nadmiar ćwiczeń fizycznych zwiększa ryzyko bólu kręgosłupa, zmniejsza ilość niektórych enzymów oraz obniża odporność organizmu, czyniąc go bardziej podatnym na infekcje. Mogą wystąpić także objawy charakterystyczne dla tzw. przetrenowania. Do obiektywnych objawów zalicza się m.in.: obniżoną sprawność i wydolność fizyczną organizmu, spadek ciężaru ciała, wydłużenie czasu reakcji,  zaburzenia pracy serca.


Autor: Danuta Bartz – wychowawca OSiW Grudziądz
Źródło:
Bielski J., Metodyka wychowania fizycznego i zdrowotnego, Kraków 2005
Osiński W., Teoria wychowania fizycznego, Poznań 2011