Публикатор Публикатор

Назад

Mowa ciała jest ważnym elementem komunikacji

Język ciała, gestów i zachowań jest niezbędny do prawidłowego komunikowania się z innymi osobami. Jest to taki rodzaj komunikacji, który nie tylko służy uzupełnieniu mowy, ale pomaga wzmocnić przekazywaną informację. Choć większość z nas spotkała się przynajmniej raz z terminem "mowa ciała", to mało kto wie, jak wielkie znaczenie ma w życiu społecznym.

Sztuka porozumiewania się między ludźmi to przekazywanie i odbieranie informacji. Proces ten może zajść pomiędzy co najmniej dwiema osobami. Będzie on efektywny, gdy odbiorca zrozumie przekazywane mu informacje zgodnie z intencjami nadawcy. Dzięki informacji zwrotnej nadawca dowiedzie, że rozumie intencje i znaczenie przekazywanego komunikatu. By zostać zrozumianym, nadawca musi posługiwać sie powszechnie znanym zestawem symboli. Odpowiedzialność za skuteczny proces komunikacji spoczywa więc na obydwu jego stronach: nadawcy i odbiorcy.

Warto pamiętać, że ludzie porozumiewają się nie tylko za pomocą wypowiadanych słów, ale również za pomocą własnego ciała. Komunikujemy się z innymi za pomocą gestów, ruchu, mimiki, postawy, ukierunkowania ciała, ruchu oczu i odruchu źrenicznego. W ten sposób przekazujemy w trakcie konwersacji nawet te informacje, które przed rozmówcą chcielibyśmy zataić. Dlatego wiedza na temat mowy ciała jest tak ważna.

Rola mowy ciała

Podstawowym warunkiem i narzędziem każdego działania zespołowego jest dobra komunikacja. Umożliwia sprawne realizowanie zadań, ułatwia procesy podejmowania decyzji i rozwiązywania problemów, a także jest podstawowym narzędziem rozwiązywania konfliktów. Bez efektywnej komunikacji nie można myśleć o jakimkolwiek społecznym działaniu.

Aby jednak była ona  efektywna, jej uczestnicy muszą mieć świadomość swojego języka ciała oraz spójności tego języka z wypowiedzianymi słowami. Według naukowców jedynie 7 proc. znaczenia danej wiadomości jest zawarte w słowach, 38 proc. w brzmieniu i modulacji głosu, aż 55 proc. w aktach niewerbalnych. Istnieje prawie milion bezsłownych sygnałów, które wskazują na prawdziwy przekaz, który jest często inny od tego słownego. Dlatego nie należy się dziwić, że przyczyną fiaska w negocjacjach lub zbyt krótkiej wymianie zdań jest właśnie język ciała.

Warto pamiętać, że komunikacja niewerbalna jest bardzo wieloznaczna i ma odmienną postać w różnych kulturach i grupach społecznych. Dlatego, zanim podejmiemy jakiekolwiek rozmowy, warto zapoznać się z systemem gestów, które mają istotne znaczenie dla danej grupy. Niezgodność komunikacji werbalnej i niewerbalnej wywołuje bowiem u rozmówcy niepokój, co może prowadzić do niepowodzeń w podjętych negocjacjach lub osobistych (np. kiedy mówimy, że komuś ufamy i jednocześnie nie patrzymy mu w oczy).

Elementy komunikacji niewerbalnej

Komunikacja niewerbalna wyrażać się może przez:

  • Gestykulację – ruchy rąk, dłoni, stóp, głowy, korpusu ciała;
  • Dotyk – podanie ręki, poklepanie;
  • Mimikę (mikroekspresję) – marszczenie brwi, grymas, uśmiech, wydęcie warg itp.; przez uśmiech możemy okazać komuś sympatię;
  • Kontakt wzrokowy – patrzenie prosto w oczy lub unikanie wzroku; w naszej kulturze długotrwałe wpatrywanie się komuś w oczy uznaje się za przejaw złego wychowania lub wręcz odczytuje się to jako rodzaj agresji; dobry kontakt wzrokowy nawiązuje się, spotykając spojrzenie rozmówcy przeciętnie w ciągu 60 do 70% czasu rozmowy;
  • Dystans fizyczny pomiędzy rozmówcami – sygnalizuje stopień wzajemnej znajomości i intymności. Można wyróżnić cztery rodzaje dystansu w komunikacji:

- intymny (od 0 do 45 cm) – dla ludzi pozostających w bliskim kontakcie emocjonalnym; pojawienie się kogoś obcego odczuwamy jako zagrożenie,

- osobisty (od 45 do 120 cm) – służący do normalnego, codziennego komunikowania się,

- społeczny (od 120 do 360 cm) – służący do kontaktów oficjalnych, na przykład przy załatwianiu interesów,

- publiczny (więcej niż 360 cm) – odpowiedni do zebrań, spotkań itp.;

  • Pozycję ciała – sposób, w jaki siedzimy, stoimy lub chodzimy; napięcie lub rozluźnienie, drżenie kończyn;
  • Dźwięki  – chrząknięcia, płacz, śmiech, posapywanie, pogwizdywanie, mlaskanie, westchnienia itp.
  • Sposób mówienia – intonacja głosu (ciepła lub zimna), tempo mówienia (monotonne lub dynamiczne), wypowiadanie słów (spokojne lub nerwowe, twarde lub niepewne) itp.
  • Wygląd zewnętrzny – twarz, głos, ciało, odzież i jej kolor, męskość, kobiecość. Staranność  ubioru sygnalizuje przywiązywanie wagi do spotkania i osób, które je prowadzą.
  • Otoczenie – dom, rodzaj pracy, samochód, rodzina i przyjaciele.

Niestety ludzie często kojarzą komunikację jedynie z wymianą słów i zapominają, jak ogromne znaczenie mają nasze gesty, ruch, zachowania. A to one właśnie są nie tylko bardziej wiarygodne, ale odzwierciedlają duszę człowieka. Większość naukowców twierdzi, że słowami głównie przekazujemy informacje, a poprzez mowę ciała ustalamy stosunki międzyludzkie. Dlatego warto nauczyć się interpretować mowę ciała, ponieważ w ten sposób dowiemy się, jaki naprawdę jest  stosunek naszego rozmówcy do nas, poznamy jego emocje i ocenimy istniejący między nami układ. Jednak przede wszystkim będziemy mogli kontrolować cały proces komunikacji.

 

Autor: Joanna Jakubowska, pośrednik pracy w MBP Rzeszów

Źródła:  http://www.woiz.polsl.pl