Słowo, dźwięk i nić, czyli artystyczne sukcesy Karoliny - Artykuł

Zawód, który okazał się strzałem w dziesiątkę

Od początku jej pobytu w OSiW wiadomo było, że wybrany spontanicznie zawód okazał się strzałem w dziesiątkę, a możliwość twórczej pracy i rozwijanie kreatywności ogromnie cieszyło tę spokojną, wyalienowaną trochę dziewczynę. Ponieważ patrząc na Karolinę widzimy cichą, spokojną, wrażliwą nastolatkę, introwertyczkę, która nigdy nie zabiera pierwsza głosu.

Pierwsze kroki, pierwsze sukcesy

A jednak zdarzyło się, że zachęcona przez wychowawców wzięła udział w jednej uroczystości, drugiej, trzeciej. W jednym konkursie, drugim, kolejnym i…nagle okazało się, że została zauważona, doceniona i nagrodzona pierwszymi miejscami. Cóż to była za radość, duma i wzrost poczucia własnej wartości!

Walka, której nie widać na pierwszy rzut oka

Tylko ona wie, ile to wymagało odwagi i wewnętrznych rozterek, walki z własną nieśmiałością i kompleksami, lękiem przed wystąpieniami publicznymi i… chęcią schowania się w mysiej dziurze, kiedy impulsów i bodźców zewnętrznych okazywało się zbyt wiele.

Pasja, która daje siłę

Dziś Karolinka idzie przez szkołę jak burza. Szycie nie jest dla niej planem awaryjnym, ale czymś, co powoduje błysk w oku. W świecie materiałów i wykrojów czuje się pewnie i bezpiecznie. Bardzo jej w tym pomaga wrodzona cierpliwość i wyczucie formy, czyli coś, czego nie da się nauczyć z podręczników.

Muzyka i rysunek – jej własny język

I oczywiście nie da się też zaprzeczyć, że każdą wolną chwilę przeznacza na słuchanie muzyki i rysowanie. Te pasje są dla naszej wychowanki bezpieczną przestrzenią, w której może być sobą i wyrażać emocje nie zawsze dające się ubrać w słowa. Muzyka, która jej towarzyszy, uczy ją słuchać nie tylko dźwięków, ale przede wszystkim – samej siebie. A rysunek? To dla niej prawdziwy język emocji!

Karolina jest przykładem na to, iż prawdziwa siła często rodzi się w ciszy i refleksji. To właśnie relacja z własnym wnętrzem stała się dla niej źródłem spokoju, odwagi i nadziei.

Słowa do rówieśników

Swoim rówieśnikom przekazuje niezwykle prostą, ale ważną myśl: najważniejszą relacją w życiu jest ta, którą budujemy z samym sobą. Kiedy nauczymy się siebie rozumieć i akceptować, łatwiej przetrwać nawet najtrudniejsze chwile.

A tych w życiu nastolatka jest niemało. Nie wolno się poddawać – mówi z przekonaniem Karolina – bez względu na to, jak ciężko by nie było. Ponieważ w końcu każdy kryzys mija, a wrażliwość może stać się największą siłą. Postawa naszej Karolinki jest cichym lecz mocnym dowodem na to, że warto wierzyć w siebie i krok po kroku – spełniać marzenia.

Tekst i zdjęcia: Natasza Majkowska, wychowawca w OSiW OHP w Ząbkowicach Śl.