Публикатор Публикатор

Назад

Aktywność fizyczna jako jeden z elementów oddziaływania na jednostkę

Aktywność fizyczna ma za zadanie wyposażyć młodych ludzi w wiedzę o tym, jak dbać o zdrowie, jakie znaczenie ma higiena, uczyć odpowiedniego stosunku do własnego ciała, a także wdrażać do aktywnego, zdrowego sposobu spędzania czasu wolnego.

Aktywność fizyczna dopełnia szeregu oddziaływań, którym podlegają uczestnicy naszego ośrodka. Ruch jako środek wychowawczy jest potężnym czynnikiem  stymulującym tj. pobudzającym dynamikę rozwojową, kształtującym osobowość. Poprzez rozszerzanie form i czynności ruchowych oraz nabieranie wprawy, wychowanek lepiej adaptuje się do życia, zdobywa wiarę we własne możliwości, pokonuje obawę i wewnętrzne opory, cieszy się osiągnięciami. W kontaktach rówieśniczych, uczy się oceniać własne siły, przystosowywać do życia społecznego.

Zadaniem jakie konsekwentnie realizuje nasza kadra, jest więc motywowanie młodzieży do aktywności fizycznej, zachęcanie do brania udziału w zawodach, konkursach sportowych. Wiadomym jest, że dla prowadzenia oddziaływań wychowawczych, bardzo istotny jest autorytet prowadzącego zajęcia sportowe, jego osobisty przykład. Bo czyż nie jest wspaniałym motywatorem „aktywność własna” kadry wychowawczej, promowanie zdrowego trybu życia, higieny? Wychowawca, który biega w maratonach, czy czynnie, uprawia inną dyscyplinę sportu, wolny od nałogów nałogów, jest świetnym wzorem do naśladowania! I taka aktywność inspiruje, „zaraża” naszych wychowanków do sprawdzania się w różnych dyscyplinach, zachęca do systematycznych ćwiczeń, szeroko pojmowanej aktywności fizycznej.

Pamiętając o tym, że wychowanie fizyczne jest nieodzownym czynnikiem wchodzącym w skład wszechstronnego rozwoju osobowości, kadra wychowawcza placówki korzysta z dopuszczalnych form rekreacji.  Często zdarza się, że wychowawca, czy psycholog zabiera grupę do pływalni, czy na stadion, by tam prowadzić zajęcia. Podczas rekreacji poza ośrodkiem, z dala od ławek, ma możliwość obserwowania grupy. Rozkład sił, aktywność czy bierność poszczególnych jednostek, daje przyczynek do zbadania relacji w grupie. Szybko ujawniają się liderzy, osoby silne osobowościowo. Zwracamy też baczną uwagę na warunki, sytuacje, które mają miejsce podczas ćwiczeń, na terenie boiska.

W jednych z ostatnich zajęć z psychologiem, które odbywały się na świeżym  powietrzu, młodzież uczyła się pożądanych zachowań, kulturalnego kibicowania, walki „fair play”. Rekreacja odgrywa też doniosłą rolę w procesie integrowania społeczności grupy, a zorganizowana aktywność wykształca pozytywną postawę wobec rekreacji ruchowej. Wychowanie fizyczne sprzyja nauce kultury czynnego wypoczynku, bo umiejętność ta działa profilaktycznie również na zdrowie psychiczne. Aktywność fizyczna wyrabia cechy niezbędne dla zdrowia psychicznego: odporność psychiczną, umiejętność ponoszenia klęsk, niepowodzeń.
Ćwiczenia ruchowe trzeba uprawiać przez całe życie! Ten nawyk i zrozumienie jego sensu wpajamy naszym podopiecznym podczas pracy wychowawczej. Jak słusznie zauważył Schopenhauer: „Życie polega na ruchu i ruch jest jego istotą”.


Autor: Karolina Cicharska
Źródło: M. Konopczyński: „Twórcza resocjalizacja-wybrane metody pomocy dzieciom i młodzieży”.


Отображение сетевого контента Отображение сетевого контента