Mentoring i opieka nad młodocianym

Zagubiony w dorosłym świecie młodociany potrzebuje mądrego i wspierającego przewodnika, który poprowadzi, nakieruje i pomoże mu w wyborze przyszłej drogi zawodowej. Rolę mentora może objąć nauczyciel czy wychowawca, pracodawca lub instruktor zawodu, rodzic albo inna osoba dorosła z bliskiego otoczenia nastolatka.

Mentoring rozumiany jest jako relacja między doświadczonym opiekunem a uczniem.

Dlaczego mentor jest niezbędny?

Młodociany pracownik najczęściej nie ma jeszcze doświadczenia zawodowego ani odpowiednich kompetencji. Zadaniem mentora jest przekazanie mu potrzebnej wiedzy i umiejętności, a także wskazanie odpowiedniego podejścia oraz wypracowanie odpowiednich nawyków. Przez wyuczenie odpowiedzialności i samodzielności pomaga w podejmowaniu młodemu uczniowi decyzji. Dzięki wsparciu przewodnika nastolatek łatwiej zrozumie zasady obowiązujące w miejscu pracy, a w razie wystąpienia problemu, zwróci się do niego o pomoc.

Cechy dobrego opiekuna

Odpowiedni przewodnik powinien wykazywać się cierpliwością i empatią, co przekłada się na poczucie bezpieczeństwa młodocianego. Mistrz powinien posiadać wiedzę merytoryczną oraz bogate doświadczenie zawodowe. Ważna jest też z jego strony umiejętność komunikacji z młodym odbiorcą, używanie prostego języka i jasnych instrukcji. Głównym zadaniem dobrego opiekuna jest zdobycie zaufania i szacunku nastolatka. Będzie to możliwe jeśli dostosuje podejście indywidualnie do ucznia, będzie umiejętnie motywował, aby młodociany mógł rozwinąć swój potencjał.

Metody przekazywania wiedzy

Mentoring młodocianego zaczyna się od przeprowadzenia instruktażu stanowiskowego. Mistrz pokazuje i wyjaśnia na czym polega praca. Uczeń pod nadzorem opiekuna samodzielnie wykonuje powierzone zadania. Ważne jest, aby dostosować metody do poziomu wiedzy i umiejętności młodocianego. Dzięki udzielaniu konstruktywnej informacji zwrotnej nastolatek może poprawić się i udoskonalić.

Budowanie relacji mentor-uczeń

Relacja między mentorem a młodocianym pracownikiem powinna być przyjazna, ale i opierać się na autorytecie mistrza. Opiekun, który postawi na otwartą komunikację, będzie dostępny w razie potrzeby i wykaże zainteresowanie postępami ucznia, zbuduje pomyślną współpracę. Pozytywna relacja, sprzyjająca uczniowi, podniesie jego wiarę w siebie oraz zaangażowanie w powierzone prace i własny rozwój.

Monitorowanie postępów

Aby ocenić, na ile efektywny jest proces wdrażania młodego pracownika, mentor powinien regularnie czuwać nad postępem jego nauki i pracy. Pomocne w tym będzie obserwowanie rozwoju umiejętności oraz analiza wykonywanych zadań. Dzięki rozmowie z uczniem o jego trudnościach i osiągnięciach, możliwe jest szybkie reagowanie na ewentualne problemy oraz dostosowanie metod pracy.

Przykłady systemów mentoringowych

W przypadku Ochotniczych Hufców Pracy możemy mówić o systemie mentoringowym przy nauce zawodu. To tzw. dualny system nauczania, który łączy naukę w szkole z praktyką zawodową w zakładzie pracy. Obejmuje on przydzielenie opiekuna w postaci instruktora zawodu, który wprowadza ucznia w praktyczne wykonywanie pracy. Wychowawca z kolei pomaga w adaptacji do życia społecznego i trudnościach rówieśniczych. Opiekunowie prowadzą systematycznie spotkania rozwojowe. Nauka zawodu skutecznie przygotowuje młodych ludzi do pracy zawodowej.

Kompetentnie poprowadzony, długofalowy mentoring pomaga zdobyć młodemu pracownikowi wiedzę i potrzebne umiejętności, a także kształtuje jego postawy niezbędne w przyszłej karierze zawodowej.

Autor: Marta Halicka

Źródła:

https://wsjp.pl/haslo/podglad/107460/mentoring

https://cddit.ug.edu.pl/o-mentoringu/

https://www.cel.agh.edu.pl/nmk-metody/mentoring/

https://www.praca.pl/poradniki/rynek-pracy/mentoring-definicja,na-czym-polega,jak-go-stosowac_pr-2581.html