Публикатор Публикатор

Назад

Edukacja międzypokoleniowa

Europejskie społeczeństwo starzeje się. Jest to proces nieodwracalny. Pogłębia się niezrozumienie pomiędzy pokoleniem młodych a osobami 65+. W jaki sposób można wzajemnie aktywizować obie grupy? Jak osiągnąć rezultat uczenia się przez całe życie? O tym dyskutowali uczestnicy projektu „Creative pathways”.

Coraz częściej poszukując pracy zastanawiamy się dlaczego osoby po studiach nie mogą znaleźć dobrej pracy, przecież są to osoby wykształcone. Inni bez studiów już od wczesnych lat pracują i mają dobre zarobki.

W dniach 7-10 września 2013 r. w Koszycach, na Słowacji, odbyło się spotkanie projektu partnerskiego „Creative pathways”. Projekt ten jest realizowany przez instytucje i organizacje zajmujące się uczeniem przez całe życie oraz edukacją międzypokoleniową z Polski, Słowacji, Turcji, Niemiec i Włoch. Głównym rezultatem projektu jest zebranie i przedstawienie przykładów dobrych praktyk związanych z tematyką projektu.

Podczas spotkania w Koszycach, zostały zaprezentowane dobre praktyki z Włoch, Słowacji
i Turcji. Pokazywały one różnorodne podejście do tematyki edukacji międzypokoleniowej. Stanowią one doskonałą bazę do realizacji podobnych projektów w innych krajach europejskich, w tym także w Polsce.

Projekt włoski opierał się na wolontariuszach krajowej sieci AUSER, która skupia osoby powyżej 55. roku życia. W przedsięwzięcie zaangażowanych było również kilkaset szkół średnich i uczelni wyższych. W trakcie realizacji młodzi ludzie uczyli osoby starsze korzystania z komputera, jego narzędzi oraz internetu. Dzięki temu prawie 40 000 osób starszych nie tylko nauczyło się wykorzystania nowoczesnych technologii w życiu codziennym, ale również złapało „język młodzieży”. Prowadziło to wszystko do zmniejszenia się dystansu międzypokoleniowego i wykluczenia społecznego.

Przykład słowacki także opierał się na edukacji elektronicznej osób starszych, jednakże wspólnie z uczniami lokalnej szkoły prowadzili oni blogi internetowe gdzie  opisywane były pierwsze miłości, zwierzęta, czy też lata szkolne. Dzięki temu młodzież mogła dowiedzieć się bezpośrednio jak wyglądały czasy ich dziadków. Na koniec najlepsze opowiadania zostały wydane w książce pt. „Historia mojego życia”.

Organizacja turecka pokazała przykład wspólnego podnoszenia kwalifikacji i umiejętności
z zakresu projektowania ubrań i ich wytwarzania. Oba tematy prowadzone były z wykorzystaniem nowoczesnych technologii. Uczestnikami, którzy pracowali we wspólnych grupach warsztatowych były osoby w wieku 16-80 lat. Dzięki temu osoby starsze uzmysłowiły sobie, że niezależnie od wieku warto się dokształcać. Natomiast osoby młode nauczyły się współpracy z osobami starszymi.

Warto podkreślić, że stworzona baza projektów edukacji międzypokoleniowej zostanie udostępniona do publicznej informacji. Dzięki temu będzie możliwe wykorzystanie najlepszych z nich do adaptacji w Polsce lub innych krajach europejskich. Jest to niezwykle ważne, gdyż nasze społeczeństwo żyje coraz dłużej. Często osoby powyżej 65. roku życia nie angażują się w żadne procesy edukacyjne i społeczne. Skutkuje to ich wykluczeniem społecznym i pogłębieniem dystansu pomiędzy pokoleniami. Takie projekty mogą to zmienić

Beata Boska-Adamczyk – starszy specjalista redaktor
Elektroniczne Centrum Aktywizacji Młodzieży


Отображение сетевого контента Отображение сетевого контента